Etiket: Mevlana

Yayım tarihi

Mısrâlarda Mânâ Okyanusu – 11

Allah’ın meydanına gelmek dilersen, 

nefsi, hırsı yenen gelsin meydana…

Sevgili canlar,

İnsan mısın sen ey insanoğlu?

İnsanlığını bilen gelsin Hakk meydanına.

İnsan olmak için çok emek gerek,

Allah yolunda emek veren gelsin meydana.

İnsan olmak nasıldır bilir misin?

Hakikate gel desem gelir misin?

İnsan sıfatında hayvan nefsini yener misin?

Nefsini, hırsını yenen gelsin meydana.

İnsanoğlu yüklenmiş nefs yükünü,

Hiç düşünmez ki nereden geldiğini,

Âni karar ile verir hükmünü,

Sabrı bol olanlar gelsin meydana.

İnsanların nakışı hak, doğruluktur,

Gittiğin yol yanlış ise dur,

Bir söyle iki duy,

Üçte kulak ver,

İstidâdın varsa gel gir bu meydana.

Hasan sen yolculara nasîhat edersin,

Sabırla nefslerini yenmek dilersin,

Eğer Hakk uğruna başını verisen,

Başını Hakk’a veren gelsin meydana…

Yayım tarihi

Mısrâlarda Mânâ Okyanusu – 10

Dünya kurulduğundan beri çok seferler ettim, yine seferdeyim.

Seferleri bırakıp, herkesin anladığı dilden söz edeyim…

Ben bir kere geldim,

Bir daha gelmem ey dostlar.

Bu dünyaya temizlendi özüm,

Bulaşmam gaflet ve belâya.

Şahım Ali’m,

Aşk ile bağlandım ol Hüdâ’ya,

Artık göndermez katlanırım her cefâya.

Şahım Ali’m seni kendimde bulurum,

Girerim semâya,

Şahım Ali’m ile donattım, 

Bağlandım Muhammed Mustafa’ya,

Nereye baksam gönlüm düşer hep sevdâya,

Şahlar Şahı Ali’m,

Aşkınla yaktın nurunla doldurdun,

Saldın Mevlâ’ya…

Yayım tarihi

Mısrâlarda Mânâ Okyanusu – 9

Bize himmet et, Şah-ı Merdân Ali…

Ey bu dünya gayet fânîdir fânî,

Erenler mürşidler müridler hani,

Uğruna koydum bu tatlı canı,

Bize himmet et,

Şah-ı Merdân Ali…

Bize himmet ede,

Ulular ulusu,

Bu yolun sahibi Muhammed Ali,

Ali’dir velîdir hepsi de kendi,

Bize himmet et,

Şah-ı Merdân Ali…

Nedir bilmem çektiğimiz çileler,

Allah ıslâh ede yola geleler,

Hakikat bab’ına âgâh olalar,

Bize himmet et,

Şah-ı Merdân Ali…

Zaman âhîr zaman oldu bilelim,

Şeytanın izinden geri gidelim,

Hepimiz de bir ikrârda duralım,

Bize himmet et,

Yâ Şah-ı Merdân Ali…

Yayım tarihi

Mısrâlarda Mânâ Okyanusu – 8

Pîrim Muhammed Mevlâna’ma, onun kimliğine sesleniş…

Cihan sultanı Mevlâna’m,

Öyle pınarsın ki,

İçtikçe kanılmaz.

Öyle ganîsin ki,

Rahmetin sayılmaz.

Öyle güzelsin ki,

Nuruna doyulmaz.

Öyle ateşsin ki,

Yanına varılmaz.

Öyle rahmansın ki,

Verdiğine bakmaz.

Aşkını verirsin ki,

Kimse doyamaz.

Öyle yücesin ki,

Âlemler taşmaz.

Bir kalb vermişsin ki,

Sensiz asla olmaz.

Öyle kudretsin ki,

Târif edilmez.

Öyle seversin ki,

Yanmadan olmaz.

Öyle kül olmuş ki,

Sevenin artık yanmaz.

Ruhunu almışsın ki,

Bedeni hiç duymaz…

Yayım tarihi

Mısrâlarda Mânâ Okyanusu – 7

Gönülden sesleniş…

Tanrı buyurdu, dedi, gör beni,

Çok şükür Tanrımla başbaşa kaldım…

Açtı kollarını sar, dedi beni,

Dedim senin kolların ne güzelmiş,

Bilmeyenler zaten kör, dedi bana…

Dönüp dedim Tanrı’ya,

Dedim yerde misin sen?

Gökte misin?..

Meğer bilmeyene bir perde imişsin,

Hem aşikâr hem gizli imişsin,

Gir bir saf gönüle gör, dedi beni…

Şükür her zerrede görürüm seni,

Yüzbin yıllar ettin bana bir ânı,

Giydirdin sırtıma bir insan libâsı,

Eğer tam sevdiysen Yâr, dedi bana…

Zaten vücud senin, ânda duran da sensin,

Bakıp gözlerimden gören de sensin,

Düşünce varlığımı veren de sensin,

Sapma, bir kararda dur, dedi bana…

Dedim benim gülüm senin gülündür,

Dedim senin yolun benim yolumdur,

Dedim Hasan kulun senin kulundur,

Öyleyse aç gözünü gör, dedi beni…

Her zerremle sendeyim,

Ben senim sen de ben…

Yayım tarihi

Mısrâlarda Mânâ Okyanusu – 6

Sevgili canlar…

Bilir misiniz biz kimiz?

Ezelden ebede adımız dillerde,

İki cihan nuru,

Muhammed Mustafa’nın,

Makâmını bilenleriz.

Bilir misiniz biz kimiz?

Vîrân olan illerde,

O sonsuz güzelin cemâli âlemlerde,

Hakk’ı bulanlardanız.

Bilir misiniz biz kimiz?

Yaşlar dolu gözlerde,

Aşıkları her yerde,

Gönülde gezenleriz.

Aşık Hasan söyler biz kimiz?

Lütfû Muhammed’de,

Feyzi Mevlâna’da,

Ali’yi bilenleriz…

Yayım tarihi

Mısrâlarda Mânâ Okyanusu – 5

Sevgili canlar…

Nîmeti için can verildi Hakk’tan,

İkisi aynı rahmanî nurdan,

Mey oldu aynı kanundan,

Cevher ile varolan o Turâb’dan.

Cevheri bilmezse yüce Yaratan,

Yaratmazdı Âdem’i bu topraktan,

Her güzellik insan için o yüce Allah’tan,

Sevelim insanlığımızı geçelim hayvanlıktan.

Bir gönüle bir can verildi Hakk’tan,

Cana Cânân verildi o da Hakk’tan,

Eğer nasîbi yoksa Şah-ı Merdan’dan,

Bahsetme sakın vazgeç yolundan.

Muhammed Ali aynı mayadan,

Gönlünde değilse Hakk ile bu ulu Sultan,

Başka şey arayıp durma ey nâdân,

Yaşamıyorsun sen nasîbin yoksa Hazreti İnsan’dan…

Yayım tarihi

Mısrâlarda Mânâ Okyanusu – 4

Cihan Kutbu yüce Mevlâna’ma gönülden hitâb…

Mevlâna’m, biricik sevgilim,

Bir aşk ile gönlüme geldin oturdun,

Yüceliğinden bir nebze yükünden sundun,

Herkesin derdine ortak kıldırdın,

Hem yoğurdun hem de oldurdun,

Seçtin fakiri hem sevginde soldurdun,

İsm-i Âzâm’ını özüme kondurdun,

Kurân’ı okutan sırrı noktada buldurdun,

Muhammed Mustafa’da Hakk lisânı oldurdun,

Aratmadın kendini,

Hasan’ında buldurdun,

İlim ile irfânını kerem sahibi,

Şah Ali’mden okuttun,

Cihan Kutbu Mevlâna’m,

Ezeldeki makâmını gönlüme oturttun…

Yayım tarihi

Mısrâlarda Mânâ Okyanusu – 3

Üstâdım Mevlâna’ma gönülden hitâb…

Yâ Hüdâvendigâr Hazreti Mevlâna,

Cihan Kutb’um…

Yumdum gözlerimi,

Seni Şems’in gözüyle görmek için,

Nurdan bir denizde,

Yok gibiyim var gibiyim.

Yumdum gözlerimi,

Seni özümle görmek için,

Bütün yollar diken diken,

Ben çimenler içre,

Yürüyen bir rüzgâr gibiyim.

Gönlümü gözlerimi sana verdim,

Cihan Kutb’um Mevlâna’m,

Pîrim Efendim,

Seni görmek için…

Yayım tarihi

Mısrâlarda Mânâ Okyanusu – 2

Sevgili canlar…

Bir ulu dergâhta açtım gözümü,

Pîrim tanıttı bir himmetle özümü,

Verdi dersini dinletti bana sözünü,

Güvendi taşımam için,

Bana yükledi Hakk’ın yükünü.

Lîsan-ı Hakk verdi açtı dilimi,

Gerçeği ile gösterdi,

Cenab-ı Muhammed’in ilmini,

Yolunda olduğum aşikârdı,

Açtı fikrimi,

Gördüm cemâlinde,

Ali Keremullah’ın vechini.

Aslına uymak gerekti Haydâr-ı Kerrâr’ın,

Erkânı özüydü Muhammed Mustafa’nın,

Mânevî makâmında oniki imamın,

Gerçeği ile pençe-i Ali Abâ’nın.

Evliyâ yücesi bir tane canım,

Pîrim hocam benim Yüce Mevlâna’m,

Aşık Hasan her dem senin mihmânın,

Yaşadığım müddetçe,

Ruhumdaki Yüce Mevlâna’m tek mimârım…